11.2.3 การเข้าถึงพิพิธภัณฑ์ของบุคคลทั่วไป พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา
11.2.3 การเข้าถึงพิพิธภัณฑ์ของบุคคลทั่วไป
แหล่งเรียนรู้และกิจกรรมในรูปแบบต่างๆ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ได้ให้การเข้าถึงแก่สาธารณะชน (Public Access) ต่อพิพิธภัณฑ์และแหล่งรวบรวมวัตถุสำคัญอย่างชัดเจน ผ่านการบริหารจัดการพื้นที่จัดแสดงหลักสองแห่ง ได้แก่: 1) พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักศิลปะและวัฒนธรรม เป็นศูนย์กลางในการจัดแสดงและรวบรวม ประวัติศาสตร์ ศิลปะ วัฒนธรรม และวิถีชีวิตของชาวโคราช อย่างครบถ้วน มหาวิทยาลัยฯ ได้เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมเพื่อศึกษาหาความรู้และเยี่ยมชมวัตถุทางประวัติศาสตร์ โดยไม่เก็บค่าเข้าชม ซึ่งเป็นการส่งเสริมการเข้าถึงมรดกทางวัฒนธรรมในวงกว้าง และ 2) สถาบันวิจัยไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือเฉลิมพระเกียรติ ซึ่งเป็นแหล่งจัดแสดง วัตถุทางธรณีวิทยา ที่มีอายุเก่าแก่หลายล้านปี เช่น ไม้กลายเป็นหิน ซากช้างดึกดำบรรพ์ และชิ้นส่วนไดโนเสาร์ ซึ่งมีความสำคัญระดับประเทศและนานาชาติ ในฐานะพิพิธภัณฑ์เฉพาะทางที่เปิดให้สาธารณะเข้าชมอย่างสม่ำเสมอ การดำเนินการทั้งสองส่วนนี้แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของมหาวิทยาลัยฯ ในการธำรงรักษาและเผยแพร่คุณค่าของ มรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติวิทยา (Artifacts) ให้แก่สาธารณะชนอย่างต่อเนื่อง
1. พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา เปิดให้บริการฟรี พื้นที่แห่งการเรียนรู้
พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมาภายใต้การดูแลของสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา มีเป้าหมายหลักเพื่อเป็นแหล่งรวบรวมองค์ความรู้ที่ประกอบด้วยข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ศิลปะ วัฒนธรรมของจังหวัดนครราชสีมาที่เกี่ยวข้องกับความภูมิใจของชาวโคราช พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวและเรียนรู้ ลักษณะการจัดแสดงได้จัดเรียงเนื้อหาตามหลักประวัติศาสตร์ศิลปะ โดยศึกษาจากหลักฐานทางด้านศิลปกรรมที่พบในเขตจังหวัดนครราชสีมา ทั้งทางด้านสถาปัตยกรรม ประติมากรรม และจิตรกรรม โดยเรียงเนื้อหาตามลำดับเวลา แบ่งออกเป็น 7 ห้อง ดังนี้ ห้องต้นกำเนิดอารยธรรม ห้องสมัยทวารวดี ห้องสมัยลพบุรี ห้องสมัยอยุธยา ห้องสมัยรัตนโกสินทร์ ห้องมหานครแห่งอีสาน ห้องของดีเมืองโคราช และเรือนโคราช พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมาตั้งอยู่ที่อาคาร 10 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา เปิดทำการทุกวันตั้งแต่เวลา 9.00-16.00
The museum of arts and culture in Nakhon Ratchasima Province, administered by the Arts & Culture Center of Nakhon Ratchasima Rajabhat University, with the goal of being a source of integrated knowledge concerning the development of history, arts, culture in Nakhon Ratchasima Province to allow the people of Khorat can learn and feel pride. The museum has been providing services for study and travel excursions. The museum has 7 exhibition rooms: the room of the origin of civilization; the room of the Dvaravati period; the room of the Lopburi period; the room of the Ayutthaya period; the room of the Rattanokosin period; the room of the metropolis of Esarn; and the room of good things of Khorat. In addition, there is a learning and practice center nearby, namely, the Korat House, the culture lawn, and the dharma lawn. It is located at Building 10 Nakhon Ratchasima Rajabhat University. It opens every day from 9.00-16.00
VIDEO
11.2.3 การเข้าถึงพิพิธภัณฑ์ของบุคคลทั่วไป
แหล่งเรียนรู้และกิจกรรมในรูปแบบต่างๆ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
2. พิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน ซากดึกดำบรรพ์และไดโนเสาร์ (Khorat Fossil Museum)
พิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน มีโครงการก่อสร้างตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2537 แต่จัดสร้างและสามารถจัดแสดงนิทรรศการ ได้ในปีพ.ศ. 2545 และเนื่องจากไม้กลายเป็นหินพบได้ในเกือบทุกจังหวัดของภาคอีสาน จึงไม่สามารถนำไม้กลายเป็นหินทั้งหมดจำนวนมาก มาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ได้ ส่วนใหญ่จึงจัดไว้ในงานภูมิทัศน์ของพิพิธภัณฑ์ โดยแยกเป็นโซนพื้นที่ของไม้กลายเป็นหินจังหวัดต่างๆ ขณะที่ในพิพิธภัณฑ์จะเน้นในส่วนของจังหวัดนครราชสีมา ตัวอย่างของไม้กลายเป็นหิน เช่น ไม้กลายเป็นหินเนื้ออัญมณี ไม้กลายเป็นหินตระกูลปาล์ม ไม้กลายเป็นหินหลากหลายอายุ
พิพิธภัณฑ์ช้างดึกดำบรรพ์ ก่อตั้งขึ้นเพราะพบว่า ในจังหวัดนครราชสีมามีซากช้างดึกดำบรรพ์จำนวนมาก และหลากหลายชนิดกว่าจังหวัดอื่นๆในประเทศไทย โดยพบในระดับลึกช่วง 5-40 เมตร จากพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำมูลและสาขา ซึ่งครอบคลุมพื้นที่เป็นบริเวณกว้างหลายอำเภอ ได้แก่ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ โนนสูง จักราช พิมาย และอำเภอเมืองนครราชสีมา โดยเฉพาะตำบลท่าช้างเพียง 1 ตำบล พบช้างดึกดำบรรพ์ถึง 8 สกุล จาก 42 สกุลที่พบทั่วโลก มีอายุอยู่ในสมัยไมโอซีนตอนกลางถึงสมัยไพลสโตซีนตอนต้น(16-0.8 ล้านปีก่อน)
พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ ก่อตั้งขึ้นเพราะพบว่า พื้นที่ตำบลโคกกรวดที่อยู่ใกล้กับพิพิธภัณฑ์ หรือแม้กระทั่งตำบลสุรนารีที่เป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ มีชิ้นส่วนกระดูก และฟันของไดโนเสาร์ กระจายอยู่ทั่วไปและพบต่อเนื่องบนพื้นที่กว้างขวางกว่า 28,000 ไร่ จำแนกเบื้องต้นได้ถึง 4 พวก คืออัลโลซอร์ พวกกินพืชขนาดใหญ่ที่คาดว่าอาจยาวถึง 10 เมตร, โซโรพอด พวกกินพืชขนาดใหญ่คาดว่ามีความยาวไม่ต่ำกว่า 15 เมตร,อิกัวโนดอนต์ พวกกินพืชขนาดกลางมีฟันคล้ายกิ้งก่าอิกัวน่า,แฮดโดรซอร์หรือไดโนเสาร์ปากเป็ด ไดโนเสาร์เหล่านี้มีอายุอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนต้น ประมาณ 100 ล้านปีก่อน